Knaldrang (letterlijk): over blikschade en botte mensen

Of: hoe ik in één week meer werd aangereden dan aangesproken met een vriendelijk woord.

Twee auto’s, twee botsingen en nul schuld (echt waar!)

Sommige mensen plannen een citytrip in een week.

Ik?

Ik verzamel verzekeringspapieren en blutsen alsof het nieuwe Pokémonkaarten zijn.

In één week tijd werd niet één, maar twee keer mijn wagen aangereden. Eerst mijn eigen auto, daarna m’n vervangwagen. Ironisch genoeg - vervangwagen… nodig omdat m’n échte wagen net aangereden was. Full circle, baby.

En nee, voor de duidelijkheid: ik had géén schuld.

Twee keer lag het volledig aan de andere chauffeur.

Twee keer kreeg ik een zucht:

“Ja maar ik kon er écht niks aan doen.”

Tuurlijk niet.

De tweede keer was het een dame die dacht dat achteruit rijden op een file een goed idee was. Vanop haar oprit.

Ze had mij écht niet gezien, zei ze. (en ik geloof haar)

Ik bedoel wel… ik ben best aanwezig. Mijn auto is niet onzichtbaar. En als ADHD’er met hyperfocus op randzaken zie ik het gras groeien, dus het blijft voor mij een wonder dat ik zelden iets raak.

Maar goed. Ze zei het zelf:

“Ik wist dat het er ooit van moest komen, ze laten mij hier nooit tussen.”

Ah. Oké dan. Knaldrang in het verkeer. Je moet er maar aan toegeven.

Verkeer: het nieuwe oorlogsgebied

Ik ben veel op de baan. Voor werk, voor schoolritten, voor de 132 sport- en hobbyactiviteiten van mijn kinderen, en omdat ik soms gewoon even weg moet van mensen die luid kauwen.

En telkens opnieuw valt het me op:

hoffelijkheid is blijkbaar dood.

Voorlaten in het verkeer?

Ongezien.

Knipperlicht gebruiken?

Sciencefiction.

Een bedankje?

Alleen als je het uit de auto gooit in chocoladevorm.

De samenleving is een beetje… verzuurd.

Niet zuur zoals in citroen, fris en pittig, maar zuur zoals een yoghurtpotje dat je vergeten bent achterin je frigo van 2022.

Tweedehands en eerste klas onvriendelijkheid

En het stopt niet bij het verkeer.

Ik ging onlangs naar een tweedehandsmarktje.

Of, zoals mijn dochter dat noemt: "thriften" (want blijkbaar is het pas cool als het in het Engels klinkt).

Ik vond een paar leuke kinderkleertjes en vroeg naar de prijs.

De dame noemde een bedrag dat zelfs de Zara zou laten blozen.

Ik wees er vriendelijk op dat het toch tweedehands was.

Zonder oordeel. Gewoon een zachte observatie.

Haar reactie?

“Ja, dan ga jij maar lekker naar de H&M zeker, cheap mens!”

Pardon?

Mevrouw stond dus zelf ook spullen van H&M te verkopen. Just saying.

Maar soit, ik slikte mijn woorden in.

Geen zin in discussies tussen het rekje meisjeskleding en het gehaakte toiletrolpopje.

Toch liep ik weg met een krop in de keel, en een hoofd vol vragen.

Waarom die agressie? Waarom die bijtende toon?

Misschien had zij ook een rotdag...

Misschien had ze slecht geslapen.

Misschien had haar koffie-apparaat het begeven.

Misschien had ze gewoon... een rotdag.

En weet je, dat is oké.

We hebben allemaal wel eens een dag waarop we uit onze panty barsten.

Maar waarom zetten we die frustratie zó vaak door naar een ander?

Laten we gewoon wat liever zijn, oké?

Ik ben echt niet heiliger dan de paus (ik draag ook geen lange jurken met rare hoeden - behalve dat ene roze kleedje, maar dat telt niet).

Maar ik probeer bewust wél vriendelijk te blijven.

🧓 Help een oud dametje oversteken - ook al wil ze het eigenlijk zelf doen.

🚗 Laat iemand invoegen in de file - ook al wil je die ene plek zélf.

🛒 Hou eens de deur open - zonder je meteen een held te voelen.

Lief zijn is geen zwakte.

En het hoeft niks te kosten. Behalve misschien je trots. En een halve minuut.

Dus als we allemaal élke dag één klein beetje minder zuur kunnen zijn,

dan maken we samen van dit land weer iets… ietsje zachter.

Niet perfect. Wel menselijk.

Conclusie?

Lieve mensen, laat uw auto niet knallen.

Laat uw humeur niet knallen.

Laat gewoon uw vriendelijkheid knallen.

En voor wie dat te soft vindt: ik geef u permissie om het met stijl te doen. In glitter. Met hakken.

Of met een stift smiley op je achterruit.

Lief zijn is het nieuwe rock-‘n-roll. Spread the word.

Met Tics en Talks – dank je om mee te lezen.